تو به من خندیدی …

ونمیدانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه ،

سیب را دزدیدم .

باغبان از پی من تند دوید .

سیب را دست تو دید .

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالها هست که در گوش من آرام

آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

میدهد آزارم .

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا

خانه کوچک ما … سیب نداشت ؟