وقتی که بودی ... آفتاب تو آسمون بود

وقتی که بودی ... دلم آروم تر از این بود

وقتی که بودی ... دستهام باهات بود

وقتی که بودی ... نگاهم برات بود

وقتی که بودی ... چشمام برات بود

وقتی که بودی ... روزام روشن بود

وقتی که بودی ... یکی باهام بود

وقتی که بودی ... لبخند باهام بود

وقتی نیستی ... آسمون دلم ابریه

وقتی نیستی ... دستام به باده

وقتی نیستی ... چشام پر اشکه

وقتی نیستی ... نگاهم سوی بن بسته

وقتی نیستی ... دلم اسیر طوفانه

وقتی نیستی ... سرم رو شونه هامه

توی کوچه دلم قدم میزنه

نسیم خاطره هاش مثل باد پائیزی

برگهای خاطرامو به بازی می گیره

اشک چشمامو در میاره

با اشک چشمام

اب می پاشم، تا دوباره غبار نباشه

تاصفامو ببینه

فرشی می ندازم

تقدیم به عابرکوچه ساکت دلم

سوزش چشمام

سوی نگاهم

شرم نگاهم

حکایت درد د له

وقتی دلتنگ میشه همه رو عاصی می کنه

وقتی میگیره این دل اروم

صدای فریادش به سنگینی یه سکوته

وقتی این دلم طوفانی میشه

چشامو، موجاش غرق میکنه

و وقتی میخواد داد بزنه

شنیدن صداش سخت نیست

یه دل شکسته میخواد و یه گوش معصوم